نام نویسنده: محمد ذاکری

در دوران نوجوانی همیشه آرزو داشتیم که بازیکنان ملی پوش فوتبال ما در باشگاه های خارجی خصوصا اروپایی توپ بزنند و تیم ملی ما از بازیکنانی تشکیل شود که در لیگ ها و باشگاه های معتبر اروپایی بازی می کنند. البته در سال های قبل از آن هم برخی بازیکنان مطرح ایرانی برای دریافت دستمزد

چند سال پیش و در زمان تشییع شهدای غواص، نماهنگی با صدای علیرضا قربانی در تلویزیون پخش شد که به بازخوانی تصنیف معروف «از خون جوانان وطن لاله دمیده» عارف قزوینی البته با خوانش و روایتی متفاوت پرداخته بود. سناریوی آن نماهنگ به این شکل بود که جوانی با تیپ امروزی از اتوبوسی در چهارراه

در روزهایی که بحث و گفت وگو پیرامون انتخابات مجلس شورای اسلامی و تایید یا رد صلاحیت چهره های سیاسی از احزاب و جناح های گوناگون و ضرورت حفظ تنوع و فرصت انتخاب واقعی بین گزینه های متنوع داغ بود، شورای نگهبان با اعلام اسامی تاییدصلاحیت شدگان انتخابات ششمین دوره مجلس خبرگان گل طلایی خود

چند سال پیش که کتاب خاطرات مرحوم دکتر علی اکبر سیاسی، رییس سال های دور دانشگاه تهران را می خواندم، یک اصل در الگوی مدیریتی ایشان در آن سال های پرآشوب و پرتلاطم برجسته بود و آن هم استقلال نهاد دانشگاه بود. چه در کسوت ریاست دانشگاه تهران و چه در ادواری که به عنوان

اولین بار که شعار «ایران برای همه ایرانیان» در سال های آغازین دولت اصلاحات به چشم و گوشم خورد، نوجوانی دبیرستانی بودم. البته در آن سن و سال این شعار و این عبارت برایم کمی عجیب می نمود و با خود فکر می کردم مگر ایران قرار است برای چه کسی باشد جز ایرانیان؟ البته

در هفته گذشته صدور و انتشار دو مورد از آرای صادره دیوان عدالت اداری در حوزه نظام آموزش کشور خبرساز شد. یکی رای به ابطال بخشنامه محرمانه سازمان اداری و استخدامی کشور که مجوز به کارگیری قراردادی حدود ۶۴۰۰ نفر آموزگار را از مراکزی «خاص» به وزارت آموزش و پرورش داده بود و دیگری رای

لایحه برنامه هفتم توسعه کشور پس از چندین ماه تاخیر در ۲۴ فصل به مجلس شورای اسلامی ارایه شد و کلیات آن در کمیسیون تلفیق به تصویب رسید. در فصل یازدهم این لایحه که به موضوع توسعه مسکن اختصاص دارد، ذیل سرفصل ارتقای بهره وری و در بند «ب» ماده ۵۵ اشاره شده که «به