مقالات

در تاریخ نقل شده است که وقتی از زمان قاجار پای شاهان و وزرا و روشنفکران ایرانی به دیار فرنگ باز شد از مشاهده مظاهر تمدن و پیشرفت آن کشورها به وجد آمده و آنچه را می پسندیده اند به کشور وارد می کردند فارغ از آنکه آیا زمینه و زیرساخت به کارگیری آن ابزار […]

روزهای خانه‌نشینی کرونایی، روزهای سیطره هرچه بیشتر فضای مجازی بر زندگی ما بوده و هست. عطش فراوان جامعه برای کسب خبر و دریافت اطلاعات به واسطه تعطیلی رسانه‌های نوشتاری، ناچار به سه مسیر ختم می‌شود: برنامه‌های خبری صداوسیما، شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان ماهواره و رسانه‌های اجتماعی و اینترنت. از این بین صداوسیما هم رسانه مطمئن‌تری است

سال ۹۸ هم دارد نفس های پایانی خود را می کشد و دور نیست که جای خود را به سال ۹۹ بدهد. از آن سال هایی که احتمالا در آینده و در حافظه جمعی مردم ایران کمتر از آن به نیکی یاد می شود. زمستانش هم از آن زمستان های حسابی بود. از همان هایی

ین روزها که تب‌و‌تاب کروناویروس کشور را فراگرفته و مردم و مدیران کشور از ترس شیوع گسترده این ویروس و آسیب‌های ناشی از ابتلای به ‌آن، تدابیر جدی را در سبک زندگی شخصی و اجتماعی اتخاذ کرده‌اند، در سیستم اداری نیز رویکردهایی برای واکنش به ‌این پدیده و مدیریت پیشگیری از آن اتخاذ شده که

این روزگار حضور و بهره گیری از ظرفیت های رسانه های اجتماعی در بین بیشتر مردم جهان فراگیر است و نرم افزارهای پیام رسان و شبکه های اجتماعی جایگاه غیرقابل انکاری در زیست فردی و جمعی ما دارند. بیشتر ما نیز تجربه عضویت در یک یا چند گروه دوستانه، خانوادگی، کاری و حرفه ای یا

در کشورهایی مانند ایران که اشتغال به دلایل مختلف اقتصادی، اجتماعی و تکنولوژیک از دیرباز یک معضل عمومی بوده و دولت ها عمدتا در فراهم سازی بستر فعالیت مولد اقتصادی، کارآفرینی و اشتغال زایی توسط بخش های خصوصی و تعاونی ناکام بوده اند؛ دستگاه بروکراسی(اعم از اداری و نظامی) همواره بخشی از این بار را

می گویند تاریخ را فاتحان می نویسند. این سخن اگرچه شاید برای نبردهای قدیم مصداق عینی تری داشته باشد اما در روایت تاریخ معاصر کمتر مصداق دارد چنان که هم اکنون با گذشت چهار دهه از پایان سلطنت پهلوی در ایران، روایت های دوگانه ای از حکومت پهلوی ها مطرح است؛ روایتی که حکومت جایگزین

ناکارآمدی و ضعف عملکردی که در سازمان ها و نهادهای عمومی و دولتی و گاه خصوصی کشور مشاهده می شود و منشا بسیاری از چالش ها و بحران ها و نارضایتی های بزرگ و کوچک و بروز فسادهای خرد و کلان است در بیشتر موارد به الگوی نادرست استخدام به ویژه انتصاب مدیران نسبت داده