کتب و نشریات

اکنون که چند هفته‌ای از تشکیل کابینه دولت چهاردهم می‌گذرد یکی از مهم‌ترین تکالیفی که بر دوش دولت خصوصا وزارت کشور و شخص رییس‌جمهور قرار دارد، انتخاب استانداران است که البته ظرف چند روز گذشته با انتصاب استانداران کردستان و کهگیلویه و بویراحمد کلید خورده است. از آنجا که نقش استانداران در اداره و پیشرفت […]

رییس جمهور کشور در بسیاری از سخنرانی های خود چه قبل از انتخاب شدن و چه پس از آن مکررا گفته است که یکی از ماموریت ها و فلسفه های اصلی دولتش و خودش به عنوان رییس جمهور آن است که «صدای بی صدایان» باشد. صدای بی صدایان چنان که از اسم و ترکیبش پیداست

چهارم شهریور و در میانه هفته دولت، به نام روز کارمند نامگذاری شده است. در سال‌های دور در این روز و این هفته از کارمندان نمونه دولت و گاه بخش خصوصی در مراسمی مجزا در هر سازمان تقدیر می­‌شد و هدایا یا پاداش‌­هایی بدین مناسبت به ایشان پرداخت می­‌گردید. در سال‌های اخیر این سنت در

روز یکشنبه پس از گذشت بیش از یک ماه از انتخاب مسعود پزشکیان به ریاست‌جمهوری، لیست وزرای پیشنهادی او تقدیم مجلس شد و واکنش‌های زیاد و متفاوتی را بین فعالان سیاسی و رسانه‌ای و مردم برانگیخت. البته جذابیت اعلام لیست کابینه و گمانه‌زنی‌های پیش از آن و  واکنش‌ها و گمانه‌زنی‌های بعدی در مورد رای اعتماد

مسعود پزشکیان رییس‌جمهور منتخب در ایام تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری، رویکردها و جهت‌گیری‌هایی را در خصوص برخی مسائل فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مطرح کرد که به ویژه در قیاس با رویکردها و سوابق گذشته رقیب او توانست اعتماد گروهی از مردم را جلب کند (گروهی که اکثریت نسبی رای‌دهندگان بودند نه واجدین شرایط) و به

مسعود پزشکیان پس از انتخاب به عنوان نهمین رییس‌جمهور ایران، روزهای شلوغی را می‌گذراند. از یک‌سو تشریفات و ملاقات‌های روزهای آغازین با شخصیت‌های مختلف و از سوی دیگر تکاپو برای چینش کابینه و مدیران ارشد دولت. طبیعی است که در این ایام با فشارهای متعددی از سوی مردم و جریان‌های سیاسی نیز مواجه باشد. جریان‌های

دور اول انتخابات ریاست جمهوری با بی توجهی و قهر قاطبه مردم و مشارکت نازل ۴۰درصدی به پایان رسید و اکنون دو نامزد از دو آوردگاه فکری و منطق کشورداری کاملا متفاوت به دور دوم و مرحله نهایی راه یافته اند. اگر هنوز چشم و گوش بازی به روی جامعه در حاکمیت باقی مانده باشد

هر چه فکر کردم دیدم تمام حرف هایی را که می خواهم در این یادداشت بزنم، زنده یاد قیصر امین پور به زیبایی هر چه تمام تر در این غزل زیبا و معروفش گفته است: «سراپا اگر زرد و پژمرده ایم/ ولی دل به پاییز نسپرده ایم/ چو گلدان خالی، لب پنجره/ پر از خاطرات

تاکید دکتر مسعود پزشکیان بر واگذاری امور تخصصی به کارشناسان، اگرچه از یک سو با استقبال متخصصان، نخبگان و بدنه کارشناسی کشور مواجه شد از سوی دیگر دستاویزی برای رقبا و مخالفان ایشان فراهم کرد تا این تاکید را به پای ناآگاهی و عدم اشراف ایشان به مسائل کشور و دولت بگذارند. یکی از ابعاد

این روزها با بعضی از اقوام و دوستان و همکاران و همشهریان که در مورد انتخابات و ضرورت شرکت در آن صحبت می‌کنم معمولا مبنای اصلی حرف‌شان برای شرکت نکردن این است که «مگر رییس‌جمهور در ایران چقدر اختیار دارد و با انتخاب فلان کاندیدا قرار است چه تغییر محسوسی در شرایط به وجود آید؟»