نام نویسنده: محمد ذاکری

ظاهرا قرار نیست دعواهای حیدری، نعمتی و دوقطبی سازی از هر پدیده مربوط و نامربوط و مجادله مجازی و رسانه ای بر سر آن در کشور ما تمامی داشته باشد. از انرژی هسته ای و قرارداد نفتی و روابط دیپلماتیک و FATF و برنامه نود و سریال پایتخت و هر موضوع عمومی و تخصصی دیگری […]

در بین خبرهای ناگوار گوناگونی که این روزها به گوش می‌رسد تازه‌ترین‌شان حرکت «نمادین» عده‌ای در زدن برچسب روی تابلوی خیابان استاد شجریان بود که به تازگی نصب شده است. خاطر خوانندگان هست که این تصمیم مدت‌ها پیش از درگذشت استاد در دستورکار شورای شهر بود اما به واسطه همین فشارها میسر نشد تا اینکه

به نظر می رسد شکست ترامپ و پیروزی بایدن در انتخابات امریکا، خواب شیرین رئیس و برخی از نمایندگان تندرو مجلس انقلابی را به شدت آشفته کرده است. اینان که تا چندی پیش درپی فتح بی دردسر مجلس در رقابتی یک گله و با مشارکت حداقلی، رویای فتح پاستور را نیز در ۱۴۰۰ بسیار نزدیک

این روزها که بیماری کرونا همچون توفانی وسیع، سراسر عالم را درمی نوردد، قربانی می گیرد و در برابر همه پیشرفت های علمی بشر و نظام های پیشرفته بهداشت و درمان کشورها «هل من مبارز» می طلبد، اهمیت نقش و کار پزشکان و دیگر پرسنل نظام درمان بیش از پیش بر همه مردم آشکار شده

دهه ۷۰، دوره نوجوانی نسل دهه شصتی‌ها همزمان بود با یک دوره طلایی در فوتبال ایران. ظهور نسل جدیدی در فوتبال ملی و باشگاهی ما که اگرچه از جام ملت‌های ۹۶ امارات پا به عرصه فوتبال ملی گذاشتند ولی صعود دراماتیک ایران به جام جهانی ۹۸ فرانسه در آن ماراتن طولانی و پس از بیست

رابطه هنر با جریان قدرت و سیاست رابطه بسیار پیچیده ای است. هم از آن رو که قواعد بازی در این دو عرصه با هم متفاوت است و هم اینکه بازیگران و کنشگران این دو روحیه و خلق متفاوتی دارند. فردی که پا در میدان بازی قدرت و سیاست می نهد از فراز و فرودهای