کتب و نشریات

رابطه هنر با جریان قدرت و سیاست رابطه بسیار پیچیده ای است. هم از آن رو که قواعد بازی در این دو عرصه با هم متفاوت است و هم اینکه بازیگران و کنشگران این دو روحیه و خلق متفاوتی دارند. فردی که پا در میدان بازی قدرت و سیاست می نهد از فراز و فرودهای […]

اربعین حسینی در سال های اخیر تبدیل به نمایش بزرگ همبستگی شیعیان و همه عاشقان و دلدادگان مکتب حسینی شده است. حضور پرشور مردم از سراسر جهان در راهپیمایی عظیم اربعین نمادی از شور حسینی است که فراتر از زبان، نژاد، جنسیت و سن از دل مشتاقان این مکتب شعله می گیرد. اگرچه امسال به

مساله اعدام نوید افکاری و حواشی و اظهارنظرهای پیش و پس از آن به ویژه در شبکه های اجتماعی و شبکه های فارسی زبان مجددا قوه قضاییه را برابر چالش افکار عمومی قرار داد. من در این یادداشت در پی آن نیستم که به درستی یا نادرستی حکم صادره و چند و چون اجرای آن بپردازم؛

چندین سال پیش حسین بشیریه در کتاب جامعه شناسی سیاسی جمهوری اسلامی ویژگی های دولت های حاکم بر ایران پس از انقلاب را در ۳ وضعیت دولت ایدئولوژیک جامع القوا (۶۸-۱۳۶۰)، دموکراسی صوری (۷۶-۶۸) و شبه دموکراسی (۸۴-۷۶) برشمرده و به تشریح و توصیف هر یک پرداخته بود. در همان زمان برخی منتقدان، به خاطر به

حلول ماه محرم ۱۴۴۲ و همزمانی آن با شیوع ویروس کرونا و افزایش تلفات و ابتلا به این بیماری اگرچه بحث‌های گوناگونی را در خصوص چندوچون برگزاری مراسم عزاداری و راه‌اندازی هیئات و تکایا و نسبت شرکت در عزای حسینی با حفظ سلامت مردم پیش آورد اما نهایتا با تدوین پروتکل‌های بهداشتی و تدابیر بزرگان

اعلام ازسرگیری مجدد دورکاری یا حضور دوسوم کارکنان در محل کار به خاطر اوج‌گیری مجدد کرونا و وضعیت قرمز در تهران، بار دیگر بحث و جدل‌ها در مورد دورکاری، فلسفه و نحوه انجام آن و نیز آثار و تبعات آن در ارایه خدمت به مردم و ذی‌نفعان را شدت بخشید. به نظر می‌آمد، تجربه دو

شناسایی و اولویت بندی مسائل عمومی اولین گام از فرآیند خط مشی گذاری عمومی و تشخیص صحیح مساله عمومی (و توانایی بازشناسی آن از مسائل خصوصی) است که می تواند منجر به شکل گیری یک خط مشی اجرایی و موفق شود. افزون بر آن همه مسائل عمومی فرصت قرارگیری در فرآیند دستورکار را ندارند و

چندین سال پیش و در یکی از مقاطع تحصیلی دروسی را در محضر استادمان دکتر ابوالحسن فقیهی (دام عمره) گذراندیم. افزون بر دریایی از دانش و بینشی که داشت، ما جرعه ای از آن برکشیدیم، یکی از تکالیف ثابت کلاسی مان نقد کتاب بود. اولین باری که می خواستم کتابی را نقد کنم چون از

«به مجلس و دولت و دست اندرکاران توصیه می نمایم که قدر این ملت را بدانید و در خدمتگزاری به آنان خصوصا مستضعفان و محرومان و ستمدیدگان که نور چشمان ما و اولیای نعم همه هستند و جمهوری اسلامی رهاورد آنان و با فداکاری های آنان تحقق پیدا کرد و بقای آن نیز مرهون خدمات

«چگونه توصیف کنم سر منزلی را که ابتدای آن سختی و مشقت است و پایان آن فنا و نیستی؛ در حلال آن حساب است و در حرامش عقاب؛ ثروتمندش فریب می خورد و فقیر و گدایش محزون می گردد. چه بسیار کسانی که به دنبالش بدوند و به آن نرسند و چه ‏بسیار کسانی که